NEWSLETTER - Lipiec 2013 www.wbwlegal.pl

Szanowni Państwo,

Przedstawiamy Państwu lipcowe  wydanie newslettera Kancelarii Weremczuk Bobeł i Wspólnicy.

Przede wszystkim polecamy Państwu lekturę artykułu dotyczącego planowanych zmian w ustawie Kodeks postępowania cywilnego, m.in. w zakresie skuteczności nadawania pism w toku postępowania w placówkach pocztowych zlokalizowanych na terytorium Unii Europejskiej. Omawiamy ponadto kwestię dopuszczalności wprowadzenia do umowy o pracę dłuższych niż przewidziane w Kodeksie Pracy okresów wypowiedzenia tejże  umowy zawartej na czas nieokreślony.
 
Ponadto prezentujemy państwu stanowisko zajęte przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie opodatkowania usług magazynowania.  

Wskazujemy także na interesujący wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w kwestii możliwości zaliczania wydatków z tytułu opłat autostradowych oraz opłat parkingowych ponoszonych przez pracowników w ramach podróży służbowej jako koszt uzyskania przychodu pracodawcy.
 
Życzymy miłej lektury.

Zespół Kancelarii.


Nadanie pisma procesowego na poczcie w dowolnym kraju UE będzie równoznaczna ze złożeniem go w sądzie

Na końcowym etapie są prace nad kolejną nowelizacją przepisów o postępowaniu cywilnym. Niebawem będzie obowiązywać zasada, zgodnie z którą oddanie pisma procesowego na poczcie (w „placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne”) w dowolnym kraju Unii Europejskiej będzie równoznaczne z wniesieniem tego pisma do sądu. Przypomnijmy, że obecnie reguła taka obowiązuje tylko przy nadawaniu pism na terenie kraju.

Ustawa nowelizująca przewiduje również, że strona postępowania, która nie ma miejsca zamieszkania/ zwykłego pobytu/siedziby w Polsce lub innym państwie członkowskim UE, a jednocześnie nie ustanowiła zamieszkałego w Polsce pełnomocnika do prowadzenia sprawy – będzie miała obowiązek wskazania pełnomocnika do doręczeń w kraju. Aktualnie obowiązek taki ciąży na wszystkich, którzy nie mają adresu (i pełnomocnika procesowego) w Polsce – w tym także na mieszkańcach innych krajów Unii.

Nowelizację, o której tu mowa, „wymogła” na nas Komisja Europejska, dopatrzywszy się niezgodności polskiego prawa z prawem unijnym – tj. z Traktatem o funkcjonowaniu UE, ustanawiającym zakaz dyskryminacji ze względu na przynależność państwową.

Tekst ustawy nowelizującej (ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego) jest dostępny na stronie Sejmu, pod adresem: http://orka.sejm.gov.pl/opinie7.nsf/nazwa/1272_u/$file/1272_u.pdf. Ustawa została przyjęta przez Senat bez poprawek i czeka na podpis Prezydenta.

Nastazja Lisek, aplikant radcowski


Dopuszczalność wprowadzenia 12-miesięcznego okresu wypowiedzenia do umowy o pracę zawartej na czas nieokereslony

Art. 36 Ustawy z dnia 26 czerwca 1974 roku – Kodeks Pracy zakreśla obowiązujące okresy wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony. Okresy te wynoszą odpowiednio: 2 tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy, 1 miesiąc – jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy oraz w przypadku gdy pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata – 3 miesiące.

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 30 listopada 2012 roku, w sprawie o sygn. akt: I PK 132/12, wskazał jednak, że zgodnie z wyrażoną w art. 18 Kodeksu pracy zasadą uprzywilejowania pracownika, okresy te obowiązywać będą jedynie, gdy postanowienia umowne na podstawie których powstaje stosunek pracy nie będą przewidywały rozwiązań korzystniejszych dla pracownika.  Sąd Najwyższy uznał, że wprowadzenie w treści umów zawieranych z pracownikiem na czas nieokreślony postanowień o obowiązywaniu 12-miesięcznego okresu wypowiedzenia jest prawnie dopuszczalne, nie zmierza bowiem do obejścia prawa, nie pozostaje w sprzeczności z ustawą, czy zasadami współżycia społecznego. Ponadto Sąd Najwyższy wskazał, że zgodność z prawem przedmiotowego postanowienia umownego, rozpatrywać należy również w oparciu o sposób jego ukształtowania.

Podsumowując, ustanowienie 12-miesięcznego okresu wypowiedzenia umowy zawartej na czas nieokreślony jest dopuszczalne zarówno przez przepisy Ustawy – Kodeks Pracy oraz stanowisko judykatury. Pracodawca może zatem zaproponować zatrudnianemu, aby okres wypowiedzenia jego umowy wynosił na przykład rok, a nie trzy miesiące.

Dominika Kaszyńska, prawnik


Problematyczna usługa magazynowania towarów w świetle obowiązku zapłaty podatku VAT

Zaledwie kilkanaście dni temu, w dniu 27 czerwca 2013 r., Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Trybunał Sprawiedliwości) wydał wyrok w sprawie o sygn. akt C-155/12, odpowiadając tym samym na pytanie prejudycjalne skierowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił uzyskać odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości w przedmiocie zastosowania art. 47 dyrektywy Rady 2006/112/WE (w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – zmienionej dyrektywą Rady 2008/8/WE) do usług magazynowania towarów wraz z ich przyjmowaniem, rozmieszczaniem, wydawaniem, rozładunkiem i załadunkiem, świadczonych przez polską spółkę na rzecz zagranicznych kontrahentów.

Problem prawny w powyższej sprawie pojawił się na tle art. 28e Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, który jako miejsce świadczenia usług związanych z nieruchomościami uznaje miejsce położenia nieruchomości (przepis ten jest odpowiednikiem art. 47 powyższej dyrektywy). Polska spółka stała na stanowisku, że świadczone przez nią usługi magazynowania nie są związane z nieruchomościami, a zatem art. 28e Ustawy nie znajduje zastosowania, a usługi świadczone na rzecz kontrahentów, mających siedzibę za granicą, nie powinny podlegać opodatkowaniu w Polsce. Przeciwnego zdania był Dyrektor Izby Skarbowej, wydający indywidualną interpretację podatkową. Sprawa ostatecznie trafiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który powziął wątpliwość w kwestii zastosowania w tej sprawie art. 28e Ustawy i zwrócił się z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości.

Trybunał Sprawiedliwości za kluczowe uznał określenie, czy w danej sytuacji faktycznej sama nieruchomość jest przedmiotem świadczenia usług i czy jest konstytutywnym elementem tego świadczenia. W konsekwencji Trybunał Sprawiedliwości uznał, że usługa magazynowania może być objęta dyspozycją art. 47 dyrektywy jedynie pod warunkiem, że usługobiorcy zostanie przyznane prawo używania całości lub części nieruchomości w związku z magazynowaniem towarów. W przeciwnym razie usługa magazynowania, w przypadku świadczenia jej na rzecz zagranicznych kontrahentów, nie będzie opodatkowana podatkiem VAT w Polsce, gdyż nie jest związana z nieruchomością.

Daria Pawełczak, aplikant adwokacki


Opłaty parkingowe i za autostrady mogą zostać zaliczone jako koszt uzyskania przychodu tylko do limitu kilometrówki

Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygnaturze II FSK 1945/11, podzielając zaskarżone stanowisko izby skarbowej. Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych, do kosztów uzyskania przychodu zalicza się wydatki poniesione w ramach podróży służbowej, jednak z pewnym ograniczeniem. Limit ten wyznacza Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25.03.2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Zgodnie z § 2 tego rozporządzenia koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca według stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, które dla samochodu osobowego nie mogą być wyższe niż: 0,5214 zł (w przypadku pojemności skokowej do 900 cm3) i 0,8358 zł (w przypadku pojemności skokowej powyżej 0,8358 zł).

Zaznaczyć należy, że do kosztów używania samochodu przez pracownika organy podatkowe zaliczały dotychczas koszty eksploatacji pojazdu i koszty paliwa. NSA w omawianym orzeczeniu uznał, że oprócz wyżej wymienionych wydatków, do kategorii tej zaliczyć należy także opłaty parkingowe i opłaty za autostradę.

Pracodawca nie może zatem faktycznie poniesionych wydatków na podróż służbową pracownika w całości uznać za koszt uzyskania przychodu, te bowiem ograniczone są wysokością tzw. „kilometrówki”. Ma to szczególne znaczenie w świetle obowiązującego od 1 marca 2013 roku rozporządzenia w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, które wyznacza też minimalny zakres ochrony pracownika sfery pozabudżetowej. Rozporządzenie to nakłada bowiem na pracodawcę obowiązek zwrotu udokumentowanych i niezbędnych wydatków, które obejmują także opłaty za autostradę i parking.

Jerzy Kozerski, prawnik



Niniejszy newsletter ma wyłącznie charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie może być traktowany jako porada prawna. Kancelaria nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek błędy i nieścisłości zawarte w informacjach przekazywanych w newsletterze.

Poprzednie wydania