Szanowni Państwo,
 
Przedstawiamy Państwu październikowe wydanie newslettera Kancelarii WBW Weremczuk Bobeł & Wspólnicy.
W tym miesiącu poświęcamy szczególnie dużo uwagi kwestiom związanym z nowelizacją prawa i procedury cywilnej (wprowadzenie do Kodeksu cywilnego nowej formy dokonywania czynności prawnych oraz zmian w postępowaniu egzekucyjnym), jak również implementacji do polskiego porządku prawnego dyrektywy o delegacji pracowników do i z terytorium Polski.
Prezentujemy także informacje o pracach nad usprawnieniem procedury uzyskiwania ochrony na prawa zwiazane z własnoscią intelektualną.  
 
Życzymy Państwu miłej lektury !
Zespół Kancelarii WBW

Forma dokumentowa jako nowa forma dokonywania czynności prawnych w kodeksie cywilnym

Nowelizacją kodeksu cywilnego z dnia 10 lipca 2015 r. wprowadzono nową formę dokonywania czynności prawnych – formę dokumentową. Ma to na celu ułatwienie dokonywania czynności prawnych poprzez zdjęcie rygoryzmu związanego z dotychczas istniejącymi formami. Forma dokumentowa zaczyna obowiązywać w Polskim prawie od 8 września 2016 roku, a więc 12 miesięcy po ogłoszeniu nowelizacji w Dzienniku Ustaw.
Dotychczas Kodeks Cywilny wskazywał na 4 kwalifikowane formy dokonywania czynności prawnych – formę pisemną zwykłą, pisemną z poświadczoną datą (tzw. data pewna), formę pisemną z urzędowo lub notarialnie poświadczonymi podpisami oraz akt notarialny. Niektórzy wyróżniali również formę elektroniczną. Formy te, poza zwykłą pisemną, cechowały się rygoryzmem formalnym, co często utrudniało albo co najmniej spowalniało dokonanie czynności prawnej.
Wprowadzona nowelizacją forma dokumentowa wymagała przede wszystkim wprowadzenia do kodeksu cywilnego definicji słowa „dokument”. Obecnie pod pojęciem „dokument” rozumie się „nośnik informacji umożliwiający zapoznanie się z jej treścią”. Stanowi to niewątpliwie duże uproszczenie w stosunku do określenia dokumentów zawartego w Kodeksie Postępowania Cywilnego, w którym występowały dwa rodzaje dokumentów – urzędowe i prywatne – przy czym oba musiały być opatrzone podpisem wystawcy, aby mieć walor dokumentu, czego nie wymaga dokument w rozumieniu znowelizowanego Kodeksu Cywilnego. Co więcej, brak jest wymogu w kwestii nośnika dokumentu – może być to papier, plik elektroniczny lub cokolwiek innego, co pozwoli na zapisanie na nim informacji, utrwalenie jej i odtworzenie.
Aby forma dokumentowa została zachowana, legislator postawił jedynie wymóg, aby złożone oświadczenie woli umożliwiało ustalenie osoby je składającej. Podpis składającego oświadczenie może na to pozwolić, jednak nie jest on elementem wymaganym dla ważności takiego dokumentu.
Do formy dokumentowej odniesienie znajdą podobne reguły, jakie dotychczas znajdowały zastosowanie w przypadku formy pisemnej. Przykładowo, rygor nieważności w przypadku formy dokumentowej wystąpi jedynie, gdy przepis szczególny tak będzie stanowił, a domyślną konsekwencją niedochowania będą utrudnienia dowodowe.
Formę dokumentową zastrzeżono obecnie przykładowo dla umowy pożyczki, której wartość przekracza 1.000 złotych. Podobnie w przypadku zawarcia umowy w formie pisemnej, dokumentowej lub elektronicznej, jej rozwiązanie będzie wymagało zachowania formy dokumentowej – tak długo reguły te nie zostaną zmodyfikowane przez strony.

Aleksander Kamiński

Prawnik

 

Zmiany w postępowaniu egzekucyjnym z września 2016 roku

Dnia 8 września 2016 roku weszła w życie nowelizacja Kodeksu postępowania cywilnego, która wprowadza między innymi zmiany w zakresie postępowania egzekucyjnego.
Jedna w wyżej wskazanych zmian dotyczy skargi na czynności komornika. Od dnia wejścia w życie nowelizacji skargę składa się do sądu za pośrednictwem komornika, a nie jak do tej pory bezpośrednio do sądu. Dzięki temu istnieje szansa samokontroli organu egzekucyjnego, ponieważ komornik może uwzględnić zażalenie skrażącego bez konieczności angażowania sądu w rozpoznawania skargi. W sytuacji, jeśli zażalenie uznaje za bezzasadne, komornik w ciągu trzech dni powinien sporządzić uzasadnienie i przekazać skargę wraz z uzasadnieniem właściwemu sądowi.
Ponadto wniosek o wszczęcie egzekucji umożliwia prowadzenie egzekucji na wszystkie możliwe sposoby bez wskazywania ich we wniosku, komornik jednak nadal ma obowiązek wybrać najmniej uciążliwy dla dłużnika sposób egzekucji. Wyjątkiem w tym zakresie jest egzekucja z nieruchomości, której podjęcie nadal wymaga stosownej wzmianki we wniosku egzekucyjnym.
Nowe zasady postępowania upraszczają też instytucję wyjawienia majątku dłużnika. Jeśli ani wierzyciel ani sąd nie wskażą majątku, który podlega egzekucji, komornik z urzędu nakazuje dłużnikowi złożenie wykazu majątku, pod rygorem odpowiedzialności karnej. Do tej pory komornik miał możliwość wezwania do złożenia wyjaśnień, jednak to zobowiązanie nie było zagrożone żadną sankcją.
Ostatnim ułatwieniem jest obowiązek prowadzenia systemu teleinformatycznego przez banki, który ma na celu obsługę prowadzenia egzekucji z rachunków bankowych.

Daniel Baś

Prawnik

 

Zmiany w prawie patentowym

W październiku bieżącego roku resort rozwoju rozpoczął prace nad pakietem projektów rozporządzeń zawierająch szereg zmian w prawie patentowym, takich jak na przykład: zmiany w procedurze egzaminu rzecznika patentowego, uproszczenie i przyspieszenie procedur uzyskiwania ochrony praw własności przemysłowej, czy też zmniejszenie opłat za tę ochronę.
Projekty ww. rozporządzeń wykonawczych do ustaw Prawo własności przemysłowej, o rzecznikach patentowych oraz o zasadach uznawania kwalifikacji nabytych w państwach członkowskich UE mają na celu dostosowanie aktów wykonawczych do obecnie obowiązujących przepisów prawa polskiego i unijnego.
Nowe regulacje obejmują przepisy wprowadzające znaczne ułatwienia w procesie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń wynalazków, wzorów użytkowych, znaków towarowych oraz znaków przemysłowych, jak i zmiany w rejestrach prowadzonych przez Urząd Patentowy. Jednym z czołowych zadań zmian będzie ujednolicenie systemu naliczania opłat i obniżenie wysokości opłat za zgłoszenie i ochronę znaków towarowych, co będzie możliwe poprzez zgłaszanie znaków towarów tylko do jednej klasy i naliczanie opłat pobierane w takiej samej wysokości za każdą klasę towarową (aktualnie trzeba zgłaszać znaki towarowe jednocześnie do trzech klas i wnieść opłatę za trzy klasy). Opłata za zgłoszenie znaku towarowego obniżona zostanie z 550 zł do 450 zł.
Ponadto przewidziane zostały ułatwienia w prowadzeniu korespondencji w postaci elektronicznej, a także dostosowanie zgłoszeń elektronicznych dokonywanych w Urzędzie Patentowym do szybko zmieniających się regulacji z zakresu cyfryzacji. W projekcie rozporządzenia dotyczącym prowadzenia korespondencji w postaci elektronicznej nie przewiduje się już posługiwania się w prowadzonej z Urzędem Patentowym RP korespondencji w postaci elektronicznej, bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, a także wprowadza się istotne usprawnienia realizacji elektronicznej obsługi zgłoszeń patentowych.

Marta Szurek

Prawnik

 

Nowe regulacje dotyczące delegowania pracowników w UE

Od 18 września 2016 roku obowiązują nowe zasady zwizane z delegowaniem pracowników na i z terytorium Polski określone w ustawie o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług, której uchwalenie było rezultatem implementacji odpowiednich Dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady UE.
W założeniu nowe regulacje mają zagwarantować odpowiednią ochronę pracowników delegowanych w ramach świadczenia usług. Celem nowej ustawy jest walka z nieprzestrzeganiem przepisów dotyczących oddelegowania oraz zapobieganie oddelegowaniom długotrwałym, doprowadzenie do likwidacji szarej strefy i ograniczenie zjawiska tzw. dumpingu socjalnego.
Zgodnie z postanowieniami ustawy pracodawca delegujący pracownika na terytorium RP musi zapewnić takiemu pracownikowi warunki zatrudnienia nie mniej korzystne niż wynikające z przepisów Kodeksu Pracy i innych przepisów dotyczących pracowników. Dotyczy to m.in.: minimalnego wynagrodzenia za pracę, wysokości wynagrodzenia i dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych, norm i wymiaru czasu pracy, urlopu wypoczynkowego czy zasad BHP.
Wskutek nałożenia na pracodawców dodatowych obowiązków wynikających z ustawy, rozszerzeniu uległ też katalog zadań Państwowej Inspekcji Pracy, która – w myśl ustawy – jest organem właściwym do kontroli i monitorowania realizacji przepisów dotyczących delegowania i która współpracuje w zakresie realizacji obowiązków informacyjnych i weryfikacyjnych z wyznaczonymi organami innych państw członkowskich.
Ujednolicenie przepisów związanych z delegacją pracowników na terytorium Polski ma zapobiegać niezgodnemu z prawem wykorzystywaniu i obchodzeniu obowiązujących przepisów. Nakłada na przedsiębiorców zagranicznych obowiązki związane z rejestracją pracowników delegowanych, a Państwowej Inspekcji Pracy przyznaje szerokie uprawnienia do kontrolowania, czy działalność jest faktycznie prowadzona na terytorium RP oraz czy delegowanie pracownika ma faktycznie charakter tylko tymczasowy.
Ustawa reguluje także kwestię odpowiedzialności solidarnej wykonawców i podwykonawców realizujących dane usługi w Polsce. Wykonawca, dla którego pracodawca delegujący jest podwykonawcą, będzie odpowiadał wobec pracownika za zaległe wynagrodzenie. Pracownik będzie mógł zatem wymagać jego wypłacenia nie tylko u swojego pracodawcy, ale także u polskiego wykonawcy – nawet nie występując wcześniej o zapłatę wynagrodzenia do swojego pracodawcy (pracodawcy oddelegowującego).

Michał Piekarz

Prawnik

Niniejszy newsletter ma wyłącznie charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie może być traktowany jako porada prawna. Kancelaria nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek błędy i nieścisłości zawarte w informacjach przekazywanych w newsletterze.
   

Poprzednie wydania